Ο γνωστός δυτικός δημοσιογράφος και αρθρογράφος του περιοδικού The Guardian ΝΙΛ ΚΛΑΡΚ συλλογίζεται πάνω στο θέμα των διπλών προτύπων της αμερικανικής κυβέρνησης.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Komsomolskaya pravda "
http://www.kp.ru/daily/26221/3104671/
Τα έχω χαμένα. Μερικές εβδομάδες πριν στη Δύση μας έλεγαν ότι οι άνθρωποι που έπιασαν τα κτίρια διοικήσεως στην Ουκρανία είναι καλοί. Είναι οι άνθρωποι, όπως μας έλεγαν οι πολιτικοί μας ηγέτες και οι αρθρογράφοι κυρίων ΜΜΕ, που «διαμαρτύρονται για τη δημοκρατία».
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προειδοποίησε τις αρχές της Ουκρανίας να μην χρησιμοποιήσει βία κατά αυτών των «δημοκρατών διαδηλωτών» ακόμα και σε περίπτωση που, όπως είδαμε, μερικοί από αυτούς είναι οι νεοναζί οι οποίοι πετάνε το Μολότοφ στην αστυνομία και άλλα αντικείμενα, σπάνε τα αγάλματα και βάζουν φωτιά στα κτίρια.
Τώρα όμως, μερικές εβδομάδες μετά, μας λένε ότι οι άνθρωποι που κατέλαβαν τα κτίρια διοικήσεως στην Ουκρανία, δεν είναι καθόλου «δημοκράτες διαδηλωτές», παρά οι «τρομοκράτες» ή «μαχητές».
Γιατί το Ιανουάριο ήταν καλό να καταλαμβάνει κανείς τα κτίρια διοικήσεως στην Ουκρανία και τον Απρίλιο έγινε έγκλημα; Γιατί η εφαρμογή της βίας από τις αρχές κατά των διαδηλωτών είναι εντελώς απαράδεκτο τον Ιανουάριο, επιτρέπεται όμως τώρα; Επαναλαμβάνω: τα έχω χαμένα. Μπορεί να μου εξηγήσει κανείς;
Το χειμώνα τους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές στην Ουκρανία επισκέφτηκαν μερικοί από τους έξοχους δυτικούς πολιτικούς ανάμεσα στους οποίους είναι ο γερουσιαστής Τζων Μακκέιν και η Βικτώρια Νούλαντ από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ που μοίραζε τα μπισκότα. Μέσα στις τελευταίες εβδομάδες σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης έγιναν μεγάλα αντικυβερνητικά συλλαλητήρια. Δεν έλαβαν όμως τέτοιου είδους στήριξη ούτε εκ μέρους αυτών των προσώπων, ούτε εκ μέρους των αρθρογράφων από τα κύρια δυτικά ΜΜΕ. Οι διαδηλωτές επίσης δεν έλαβαν δωρεάν μπισκότα από τους αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ.
Μάλλον, εάν ο Μακκέιν και η Νούκαντ αγαπούσαν τόσο πολύ τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στους δρόμους της Ευρώπης και θα τις έβλεπαν ως πραγματική μορφή της «δημοκρατίας», θα εξέφραζαν την αλληλεγγύη και στους διαδηλωτές στη Μαδρίτη, στη Ρώμη, στην Αθήνα και στο Παρίσι; Τα έχω χαμένα, Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει;
Μερικές εβδομάδες πριν είδα μια συνέντευξη με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζων Κέρρυ. Δήλωσε: «Απαγορεύεται έτσι απλά να εισβάλει κανείς σε μια άλλη χώρα υπό μια υποθετική αιτία για να στηρίξει τα συμφέροντά του». Όπως θυμάμαι όμως, μέσα στα τελευταία 20 χρόνια οι ΗΠΑ ουκ ολίγες φορές λειτούργησαν με τον τρόπο αυτό.
Μπορεί να ξέχασα τις δηλώσεις ότι το Ιράκ έχει πυρηνικά όπλα; Μπορεί το 2002 και στις αρχές του 2003 ονειρεύτηκα ότι οι πολιτικοί και οι ειδικοί – νεοσυντηριτικοί καθημερινά εμφανίζονταν στην απευθείας μετάδοση για να μας πουν, που μας θεωρούσαν όχλο, ότι πρέπει να πολεμήσουμε με το Ιράκ λόγω της απειλής εκ μέρους του θανατηφόρου οπλοστασίου του Σαδδάμ; Γιατί το δημοκρατικό ψήφισμα στην Κριμαία για το θέμα της ένταξης στη Ρωσία είναι χειρότερη από την σκληρή, αιματηρή εισβολή στο Ιράκ, την εισβολή αποτέλεσμα της οποίας σκοτώθηκαν περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι; Τα έχω χαμένα. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει;
Εκτός τούτου, οι δυτικοί πολιτικοί και οι «εξπέρ» των ΜΜΕ με πολύ σοβαρό ύφος μας έλεγαν ότι το κριμαϊκό δημοψήφισμα είναι άκυρο, επειδή διεξήχθη στις συνθήκες του «πολεμικού αποκλεισμού»; Μόλις είδα τα ρεπορτάζ για εκλογές στο Αφγανιστάν οι οποίες γίνονται τις συνθήκες πολεμικού αποκλεισμού. Οι δυτικοί παράγοντες όπως, π.χ. ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ Άντερς Φογκ Ράσσμουνσεν, τις επαινούσαν ως «ιστορική στιγμή για το Αφγανιστάν» και μεγάλη επιτυχία της «δημοκρατίας». Γιατί το δημοψήφισμα στην Κριμαία παραγράφεται και οι εκλογές στο Αφγανιστάν ευλογούνται; Τα έχω χαμένα. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει;
Η Συρία επίσης προβληματίζει πολύ. Μας έλεγαν και συνεχίζουν να λένε ότι οι ομάδες ριζοσπαστών ισλαμικών είναι μια σοβαρότατη απειλή για τον κόσμο, την ασφάλεια και το δικό μας «τρόπο ζωής» στη Δύση. Ότι η «Αλ Κάιντα» και άλλες παρόμοιες ομάδες πρέπει να εξουδετερωθούν, ότι πρέπει να κάνουμε έναν συνεχή πόλεμο «με την τρομοκρατία». Παρ’όλα αυτά οι ηγέτες στη Συρία οι ηγέτες μας πήραν το μέρος των ριζοσπαστικών ομάδων στον πόλεμό τους με την κοσμική κυβέρνηση η οποία σέβεται τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων, καθώς και των χριστιανών.
Όταν οι βόμβες της «Αλ Κάιντα» και των συμμάχων της εκρήγνυνται στην Συρία και σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι, οι ηγέτες μας δεν τους κατηγορούν. Κατηγορούν μόνο τη κοσμική κυβέρνηση της Συρίας η οποία πολεμάει με ριζοσπάστες ισλαμικούς και την πτώση της οποίας τόσο πολύ επιζητούν οι δικοί μας ηγέτες και αρθρογράφοι των κυρίων ΜΜΕ. Τα έχω χαμένα. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει;
Άλλο ένα – τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Μας λένε ότι η Ρωσια είναι μια κακιά και καθυστερημένη χώρα, επειδή ψήφισε το νόμο που απαγορεύει τη προπαγάνδα της ομοφυλοφιλίας ανάμεσα στους ανήλικους. Οι ηγέτες μας όμως που παράβλεψαν για το λόγο αυτό την Ολυμπιάδα στο Σότσι, επισκέπτονται τις χώρες του Περσικού κόλπου, όπου τους ομοφυλόφιλους μπορούν να βάλουν στη φυλακή και, μάλιστα, να εκτελέσουν. Και πολύ θερμά χαιρετούν τους τοπικού ηγέτες χωρίς να μιλάνε για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.
Μάλλον, η φυλάκιση ή και εκτέλεση των ομοφυλόφιλων είναι κάτι πολύ χειρότερο από έναν νόμο που απαγορεύει τη προπαγάνδα της ομοφυλοφιλίας ανάμεσα στους ανήλικους;? Γιατί οι ηγέτες μας, εάν τόσο ειλικρινά ανησυχούν για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, επιτίθενται στη Ρωσία και όχι στις χώρες εκείνες, όπου τους ομοφυλόφιλους φυλακίζουν ή και εκτελούν; Τα έχω χαμένα. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει;
Σε πολλαπλά άρθρα στις εφημερίδες μας λένε ότι το ουγγρικό άκρως εθνικιστικό κόμμα «Ιόμπικ» είναι πολύ κακό. Η άνοδός του προκαλεί μεγάλη ανησυχία, αν και το κόμμα αυτό δεν εκπροσωπείται στην κυβέρνηση και μάλλον ποτέ δε θα βρεθεί εκεί. Στην Ουκρανία όμως οι νεοναζί και οι ακραίοι εθνικιστές κατέχουν θέσεις στη νέα κυβέρνηση την οποία οι δικοί μας δυτικοί ηγέτες με ενθουσιασμό στηρίζουν. Το Φεβρουάριο οι νεοναζί και οι ακραίοι εθνικιστές έπαιξα το κύριο ρόλο στην ανατροπή της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης της Ουκρανίας, στην «επανάσταση» την οποία συνεχάρη η Δύση. Γιατί οι εθνικιστές και οι ακροδεξιοί δεν επιτρέπονται στην Ουγγαρία και επιτρέπονται στην Ουκρανία; Τα έχω χαμένα. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει;
Μας λένε ότι η Ρωσία είναι μια επιθετική, ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία και ότι το ΝΑΤΟ ανησυχεί για την αντιμετώπιση της ρωσικής «απειλής». Τις προάλλες όμως κοίταξα το χάρτη: είδα ότι με τη Ρωσία συνορεύουν ή βρίσκονται κοντά πάμπολλες χώρες οι οποίες είναι μέλη του ΝΑΤΟ, το στρατιωτικό Σύμφωνο του οποίου ηγούνται οι ΗΠΑ, τα μέλη του οποίου μέσα στα τελευταία δεκαπέντε χρόνια βομβάρδισαν και επιτέθηκαν σε άπειρες χώρες. Δεν είδα όμως καμία χώρα δίπλα στην Αμερική η οποία να ήταν μέλος του ρωσικού στρατιωτικού Συμφώνου, δεν είδα τις ρωσικές στρατιωτικές βάσεις ή και πυραύλους στις χώρες που να συνορεύουν με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή έστω βρίσκονται κοντά. Παρ’όλα αυτά μας λένε ότι η Ρωσία είναι ο «εισβολέας». Τα έχω χαμένα. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει;
ΣΗΜΕΙΩΜΑ της "Komsomolskaya pravda "
Ο Νιλ Κλάρκ είναι ένας γνωστός Βρετανός δημοσιογράφος, αρθρογράφος και blogger. Είναι γνωστός για τη συνεργασία του με σχεδόν όλα τα κορυφαία ΜΜΕ της χώρας. Ανάμεσα σε εκείνους που δημοσιεύουν τα άρθρά του είναι τέτοιες εκδόσεις όπως The Guardian, Morning Star, Daily Express, Mail on Sunday, Daily Mail, Daily Telegraph και The Week. Επίσης τον έχουν προσέξει για τη συνεργασία με μερικά βασικά ευρωπαϊκά ΜΜΕ.
Ο Κλαρκ συνέχει συμμετέχει ως ειδικός στη βρετανική τηλεόραση, καθώς και στο BBC και Ske News. Στον τομέα των ενδιαφερόντων του είναι η γεωπολιτική και τα πιο ακουστά κοινωνικά συμβάντα.
