Κοντά στο Λουγκάνσκ με μεγάλη πιθανότητα καταστράφηκε το αρχηγείο της διοίκησης της κατάληψης του Λουγκάνσκ επικεφαλής του οποίου ήταν ένας αξιωματούχος από τις ΗΠΑ (ΝΑΤΟ). Είναι μία από τις εκδοχές οι οποίες εμφανίζονται τώρα στο Διαδίκτυο σχετικά με το στρατιωτικό αεροπλάνο μεταφοράς IL-76 το οποίο κατέρριψαν οι εθελοντές μαχητές κατά την προσγείωση στο αεροδρόμιο του Λουγκάνσκ στις 14 Ιουνίου.
Σύμφωνα με την εκδοχή αυτή που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Politikus.ru, στο Λουγκάνσκ κατευθύνονταν τρία αεροσκάφη. Το πρώτο ήταν με την ομάδα προκαταρκτικής ανίχνευσης της εμπροσθοφυλακής (βρίσκεται τώρα στο διάδρομο του αεροδρομίου με πυροβολημένους στον αέρα τους κινητήρες). Το δεύτερο αεροσκάφος ήταν με την κοντινή ασφάλεια (κατερρίφθη). Το τρίτο είχε ειδικά μέσα επικοινωνίας και ειδικό εξοπλισμό. Το πιο ασφαλές θεωρείται το δεύτερο αεροπλάνο.
Το αεροδρόμιο του Λουγκάνσκ είναι ένα οχυρωμένο σημείο, η ελεγχόμενη περιοχή του οποίου αποκλείει την κατάρριψη από τα συστήματα αντιαεροπορικής προστασίας των αεροπλάνων που απογειώνονται και προσγειώνονται. Ιδιαίτερα ασφαλές σημείο για την εγκατάσταση του αρχηγείου.
Στον τόπο της πτώσης του αεροσκάφους αμέσως κατευθύνθηκε μεγάλος αριθμός των τεθωρακισμένων. Η εμπροσθοφυλακή με τα πτώματα αμέσως έφυγε προς το Κίεβο. Η δυτική αντίδραση για την πτώση του αεροσκάφος ήταν παράλογη και έμοιαζε με την υστερία.
Στον συντάκτη της εκδοχής πρόσφατα ήρθε το εξής προσωπικό μήνυμα:
«Στην περιοχή του αεροδρομίου βρέθηκε το καταφύγιο των αντιαεροπορικών δυνάμεων, ένα σωρό άδειες κονσέρβες (παραγωγή της περιοχής της πόλης Ορέλ) και τρεις πύραυλοι (βλήματα από το πυραυλικό σύστημα αντιαεροπορικής προστασίας). (Δηλαδή για να πετύχουν το συγκεκριμένο αεροσκάφος περίμεναν τουλάχιστον ένα εικοσιτετράωρο). Στον τόπο του καταφυγίου βρέθηκαν δύο χρησιμοποιημένοι πύραυλοι και ένας που δεν εκτοξεύτηκε, δεν βγήκε από τη θήκη. Και τον παράτησαν. Συνολικά έπρεπε να προσγειωθούν τρία IL-76. Το ένα προσγειώθηκε κανονικά. Το δεύτερο κατέρριψαν. Και μάλιστα πυροβόλησαν στοχευμένα. Με τρεις πυραύλους μάλιστα. Για να μην αφήσουν στην τύχη. Το τρίτο έφυγε. Δηλαδή, ήθελαν να πετύχουν το δεύτερο. Και βεβαίως τα παιδιά του Λουγκάνσκ ανέλαβαν την ευθύνη μόνο εφόσον τους το «ψιθύρισαν». Χρειάστηκε η συνέντευξη του Μπόλοτοφ. Σε γενικές γραμμές όλη αυτή η ιστορία χρήζει ενός ολόκληρου αστυνομικού μυθιστορήματος το οποίο εμείς με τους συντρόφους αποφασίσαμε επιτέλους να γράψουμε».
